1403/04/21
هزینه های قابل قبول مالیاتی ماده ۱۴۷ طبق ماده ۱۴۷
قانون مالیتهای مستقیم، هزینه های قابل قبول مالیاتی براي تشخيص درآمد مشمول ماليات به شرحی که ضمن مقررات اين قانون مقرر میگردد عبارت است از هزينههايی که در حدود متعارف متكی به مدارک بوده و منحصراً مربوط به تحصيل درآمد مؤسسه در دوره مالی مربوط با رعايت حدنصابهای مقرر باشد. در مواردی که هزينهای در اين قانون پيشبينی نشده يا بيش از نصابهای مقرر در اين قانون بوده ولی پرداخت آن به موجب قانون و يا مصوبه هيئت وزيران صورتگرفته باشد قابل قبول خواهد بود.
تبصره ۱: از لحاظ مقررات این فصل، کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع ماده (۹۵) این قانون که مکلف به نگهداری دفاتر میباشند، در حکم موسسه محسوب میشوند. همچنین هزینه های قابل قبول مالیاتی در مورد سایر صاحبان مشاغل نیز قابل پذیرش است.
تبصره ۲: هزینههای مربوط به درآمدهایی که به موجب این قانون از پرداخت مالیات معاف یا مشمول مالیات با نرخ صفر بوده یا با نرخ مقطوع محاسبه میشود؛ به عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی شناخته نمیشوند.
تبصره ۳: پذیرش هزینههای پرداختی قابل قبول مالیاتی موضوع این قانون که به شیوه تهاتری انجام نشود، از مبلغ دویست میلیون ریال به بالا منوط به پرداخت یا تسویه وجه آن از طریق سامانه (سیستم بانکی) خواهد بود.
قانون مالیتهای مستقیم، هزینه های قابل قبول مالیاتی براي تشخيص درآمد مشمول ماليات به شرحی که ضمن مقررات اين قانون مقرر میگردد عبارت است از هزينههايی که در حدود متعارف متكی به مدارک بوده و منحصراً مربوط به تحصيل درآمد مؤسسه در دوره مالی مربوط با رعايت حدنصابهای مقرر باشد. در مواردی که هزينهای در اين قانون پيشبينی نشده يا بيش از نصابهای مقرر در اين قانون بوده ولی پرداخت آن به موجب قانون و يا مصوبه هيئت وزيران صورتگرفته باشد قابل قبول خواهد بود.
تبصره ۱: از لحاظ مقررات این فصل، کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع ماده (۹۵) این قانون که مکلف به نگهداری دفاتر میباشند، در حکم موسسه محسوب میشوند. همچنین هزینه های قابل قبول مالیاتی در مورد سایر صاحبان مشاغل نیز قابل پذیرش است.
تبصره ۲: هزینههای مربوط به درآمدهایی که به موجب این قانون از پرداخت مالیات معاف یا مشمول مالیات با نرخ صفر بوده یا با نرخ مقطوع محاسبه میشود؛ به عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی شناخته نمیشوند.
تبصره ۳: پذیرش هزینههای پرداختی قابل قبول مالیاتی موضوع این قانون که به شیوه تهاتری انجام نشود، از مبلغ دویست میلیون ریال به بالا منوط به پرداخت یا تسویه وجه آن از طریق سامانه (سیستم بانکی) خواهد بود.